เตตระฟลูออโรอีเทน (หรือที่เรียกว่า R-134a) เป็นก๊าซไม่มีสี ไม่ติดไฟ มีสูตรทางเคมีคือ CF3CH2F มีการใช้กันอย่างแพร่หลายเป็นสารทำความเย็นในระบบปรับอากาศและระบบทำความเย็น มีจุดเดือดต่ำ (-26.3 องศา ) และไม่เป็นพิษ ไม่กัดกร่อน และไม่มีโอกาสทำลายโอโซน อย่างไรก็ตาม มีศักยภาพในการทำให้โลกร้อน (GWP) สูงถึง 1,430 ทำให้เป็นสารที่เป็นอันตรายต่อสิ่งแวดล้อม มีความพยายามที่จะแทนที่ด้วยสารทำความเย็นที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมมากขึ้น เช่น ไฮโดรฟลูออโรโอเลฟินส์และไฮโดรคาร์บอน

R134a, สารทดแทน R11, R12, สามารถใช้ในเครื่องปรับอากาศรถยนต์, ตู้เย็น, เครื่องทำความเย็นเชิงพาณิชย์ ฯลฯ นอกจากนี้ยังสามารถใช้ในยา เช่น zephex และ solkane เป็นต้น นอกจากนี้ยังสามารถใช้ในสารขับเคลื่อนละอองลอย สารหน่วงการติดไฟ และสีย้อมผมในยาฆ่าแมลง, เครื่องสำอาง, น้ำยาทำความสะอาดและอุตสาหกรรมอื่น ๆ สารทำฟอง, สเปรย์ฉีด ฯลฯ

R134a เป็นก๊าซทำความเย็นชนิดหนึ่งที่ใช้กันทั่วไปในระบบปรับอากาศและระบบทำความเย็น เป็นก๊าซ HFC (ไฮโดรฟลูออโรคาร์บอน) ที่มีศักยภาพในการทำลายชั้นโอโซนเป็นศูนย์และมีโอกาสทำให้โลกร้อนค่อนข้างต่ำเมื่อเทียบกับสารทำความเย็นอื่นๆ R134a ใช้เป็นหลักในระบบปรับอากาศรถยนต์ ตู้เย็นและตู้แช่แข็งในครัวเรือน เป็นก๊าซที่ไม่เป็นพิษและไม่ติดไฟ จึงเป็นตัวเลือกที่ปลอดภัยสำหรับใช้ในระบบปรับอากาศและระบบทำความเย็น อย่างไรก็ตาม สิ่งสำคัญคือต้องจัดการและกำจัด R134a อย่างเหมาะสม เนื่องจากอาจทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศได้หากปล่อยสู่ชั้นบรรยากาศ

R134a ก๊าซทำความเย็นเป็นสารที่ใช้ในระบบทำความเย็นเพื่อดูดซับและปล่อยความร้อนในระหว่างกระบวนการทำความเย็น หมุนเวียนผ่านระบบทำความเย็นในวงจรปิด ดูดซับความร้อนจากอากาศภายในอาคารขณะที่ระเหย และถ่ายเทออกสู่ภายนอกเพื่อปล่อยออกสู่สิ่งแวดล้อมเมื่อเกิดการควบแน่น ก๊าซทำความเย็นทั่วไป ได้แก่ R-22 (คลอโรไดฟลูออโรมีเทน), R-134a (1,1,1,2-tetrafluoroethane) และ R-410A (ส่วนผสมของไดฟลูออโรมีเทนและ เพนตะฟลูออโรอีเทน). อย่างไรก็ตาม ก๊าซเหล่านี้จำนวนมากพบว่ามีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมในเชิงลบ และกำลังถูกเลิกใช้เพื่อเป็นทางเลือกที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมมากกว่า

สารทำความเย็น R134a เป็นสารที่ใช้ในระบบทำความเย็น เช่น เครื่องปรับอากาศ ตู้เย็น ตู้แช่แข็ง เพื่อถ่ายเทความร้อนจากพื้นที่หนึ่งไปยังอีกพื้นที่หนึ่ง โดยปกติจะเป็นก๊าซหรือของเหลวที่สามารถดูดซับความร้อนจากสิ่งแวดล้อมโดยรอบและปล่อยออกไปในที่ต่างๆ ตัวอย่างทั่วไปของสารทำความเย็น ได้แก่ ฟรีออน-12 (R-12), ฟรีออน-22 (R-22), ไฮโดรคลอโรฟลูออโรคาร์บอน-22 (HCFC-22), และไฮโดรฟลูออโรคาร์บอน-410A (HFC-410A) สารทำความเย็นจำเป็นต้องมีคุณสมบัติที่ทำให้ระบบทำความเย็นมีประสิทธิภาพ ซึ่งรวมถึงจุดเดือดต่ำและความจุความร้อนสูง อย่างไรก็ตาม เป็นที่ทราบกันดีว่าสารทำความเย็นหลายชนิดสร้างความเสียหายต่อสิ่งแวดล้อม ซึ่งนำไปสู่กฎระเบียบและความพยายามที่จะเปลี่ยนไปสู่ทางเลือกที่ยั่งยืนมากขึ้น

R-12 เป็นสารทำความเย็นคลอโรฟลูออโรคาร์บอน (CFC) ที่ใช้กันทั่วไปในระบบปรับอากาศและระบบทำความเย็น อย่างไรก็ตามพบว่าเป็นอันตรายต่อชั้นโอโซนและถูกยกเลิกในหลายประเทศเนื่องจากมีส่วนทำให้ชั้นโอโซนลดลง ด้วยเหตุนี้ การผลิตและนำเข้าจึงถูกห้ามในหลายประเทศตั้งแต่ปลายทศวรรษ 1990 ปัจจุบัน ส่วนใหญ่จะใช้เป็นส่วนประกอบสำหรับเปลี่ยนระบบเก่าที่ใช้ R-12 เป็นสารทำความเย็นรุ่นใหม่ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมมากขึ้น การแทนที่ R-12 ในระบบทำความเย็นที่พบมากที่สุดคือ R-134a ซึ่งเป็นสารทำความเย็นประเภทไฮโดรฟลูออโรคาร์บอน (HFC)